Als kleindochter van een Limburgse vlaaienbakker ben ik met vlaai opgegroeid. Elk weekend was er thuis vlaai. Op zaterdagochtend ontbeten we vaak met een ‘streepje’ vlaai, een smal puntje vlaai.
Met verjaardagen en kermissen, maar ook met begrafenissen: altijd is er vlaai. Een vlaai is ‘dun van leer en dik van smeer’, wat betekent dat het deeg dun is en rijk belegd. Vroeger volgden de vlaaien de seizoenen. Tegenwoordig zijn veel vlaaien het hele jaar verkrijgbaar, maar aardbeien-, rabarber- en pruimenvlaai worden nog altijd alleen in het seizoen gebakken.
Voor vlaai is Bakkerij Hermans in Maastricht ons favoriete adres. Fruitvlaaien met een krokant deksel of onder goudgele krokante kruimels, rijstevlaai met slagroom en een dikke laag chocolade: ze worden nog steeds ambachtelijk gebakken in de nog enige naast de winkel gelegen bakkerij in Maastricht. Na opa en vader Mathieu blijft nu bakkersdochter Carmen de familiereceptuur trouw.
Elk jaar op 25 oktober is het Dag van de Vlaai, hét symbool van Limburgse gastvrijheid. Voor de Dag van de Vlaai 2025 ontwikkelde ik samen met Carmen Hermans de Maastricht Vlaai 2025: de appel-frangipane vlaai. Een exclusieve vlaai met frangipane en appels uit onze eigen regio, die alleen die dag op verschillende markante plekken zoals het Dinghuis en de mooiste boekhandel in de Dominicaner kerk werd uitgedeeld. Het recept van de appelvlaai werd in Maastricht door veel bakkers uitgedeeld voor de thuisbakkers.
Ook deze kruimelvlaaitjes bak ik regelmatig. Zodra het pruimentijd is, bak ik ze met pruimen. Maar ze zijn net zo lekker met kersen, rabarber, aardbeien, frambozen, appel of een laagje pudding.
